Molyslip Logo - dodatki do oleju

Teoria tarcia, oraz wspływ molibdenu na ten proces

Najczęściej stosowanymi środkami smarnymi są oleje smarne (mineralne oraz syntetyczne). Oleje mineralne uzyskuje się poprzez mieszanie różnych olejów oraz dodatków uszlachetniających (np. przeciwutleniających, antykorozyjnych, obniżających temperaturę krzepnięcia, wysokociśnieniowych). Oleje syntetyczne wytwarza się w procesie syntezy chemicznej.

Oleje charakteryzują własciwoście takie jak:

  • lepkość
  • zdolność trwałego osadzania się na powierzchniach trących
  • odporność na starzenie, tj. odporność na utlenianie
  • temperatura krzepnięcia i temperatura zapłonu, określające przedział temperaturowy stosowania oleju

W podstawowej klasyfikacji olejów smarnych przyjmuje się kryteria lepkościowe oraz jakościowwe. W przypadku pierwszego, lepkość oznaczana jest liczbowym systemem klasy oleju – im wyższa liczba, tym lepsza lepkość. Klasyfikacja jakościowa olejów polega na określeniu ich głównego przeznaczenia (np. oleje: przekładniowe, turbinowe, sprężarkowe).

Ponadto rozróżnia się oleje:

  • bez dodatków
  • z dodatkami uszlachetniającymi
  • z dodatkiem smarów stałych

Smary plastyczne wytwarzane są poprzez ich zagęszczenie mydłami (wapnia, sodu, potasu, litu) lub stałymi węglowodanami, w zależności od wymaganych właściwości użytkowych, z olejów mineralnych i syntetycznych. Mogą zawierać również dodatki uszlachetniające.

Do najważniejszych właściwości smarów plastycznych należą:

  • lepkość strukturalna
  • penetracja (im większa penetracja, tym bardziej płynna konsystencja smaru)
  • temperatura skroplenia
  • odporność na starzenie
  • odporność na działanie wody

Nazwy grup smarów płynnych pochodzą od mydeł-zagęszczaczy, które decydują o obszarach i granicach zastosowań (środki smarne wapniowe, sodowe, litowe, glinowe, kompleksowe, bentonitowe itp.).
Smary stałe są krystalicznymi ciałami stałymi o strukturze warstwowej, o dobrych właściwościach smarnych, tzn. odpornymi na ściskanie i podatnymi na ścinanie. Stosuje się je jako samoistne środki smarne powłoki nakładane (proszki, pasty, lakiery) na powierzchnie trące lub jako dodatki do smarów płynnych i plastycznych.

Najczęściej stosowanymi smarami stałymi są grafit i dwusiarczek molibdenu.

MolySlip 2001E/G tworzy warstwę smarną dwusiarczku molibenu na powierzchniach trących się metali redukując tarcie, zmniejszając zużycie oraz temperaturę pracy.

Co sprawia, że MolySlip 2001E/G jest unkalny to fakt, że cząstezcki dwusiarczku molibdenu są wielkości : 0.3-0.5 mikrona. Ich mały rozmiar sprawia, że zapobiega to wyfiltrowaniu składnika nawet przez filtry stosowane w napędach hybrydowych, zatem zawiesina substancji pozostaje nienaruszona w obiegu.

Dwusiarczek molibdenu w MolySlip 2001E/G układa się w warstwy, do których przykłada się z rozłożony między dwoma atomami siarki atom molibdenu. Atomy siarki są niejako przyciągane do powierzchni metalowej i zostają stabilnie usadowione na każdej z siąsiaujących z sobą trących się powierzchni. Pomiędzy tymi dwoma warstwami powstają kolejne powłoki molekuł. Przyswajanie, a niejako wiązanie siarki do metalu jest bardzo silne, zaś wiązanie siarki do siarki pomiędzy dwoma atomami jest bardzo słabe, pozwalając im na swobodne przemieszczanie się. W ten sposób zapobiega się bezpośredniemu kontaktowi pomiędzy powierzchniami metalowymi, a zatem zredukowane zostaje proces tarcia. W konsekwencji lokalne ciepło, a także zużycie jest powstrzymywane a ochrona zapewniona nawet w najbardziej wymagających środowiskach, gdzie występują duże ciśnienie, czy też wysoka temperatura.

Warstwa dwusiarczku molibdenu jest w efekcie rozdzielającą warstwą bezgraniczną, lepszą od właściwości najnowszych metali, w dodatku zapewniającą niski współczynnik tarcia w granicach od 0,3 o 0,6 który zapewnia bardziej efektywne smarowanie oraz ochronę.

Badania
Konkurs!
Opinie
Kup teraz!
Graj i Wygraj!

 

RATO   |   84-230 Rumia ul. Dolna 2B |   tel: +48(058) 672-62-72   |   fax: +48(058) 679-36-70   |   e-mail: 2001@molyslip.pl